ما در تیم « زیست » می خواهیم امروز یک قرار مهم با هم بگذاریم: بیایید این کمال گرایی آزاردهنده را دور بیندازیم. وقتی تصمیم گرفتیم به سمت یک سبک زندگی پایدار حرکت کنیم ، متوجه شدیم که داشتن یک زندگی سبز در ایران به معنای فرشته بودن یا زندگی در یک حباب بی نقص نیست. ما در این مسیر اشتباهات زیادی می کنیم ، خسته می شویم و گاهی خلاف باورهایمان عمل می کنیم. در این مطلب ، می خواهیم با شفافیت تمام درباره واقعیت ها و چالش های کاهش زباله در ایران صحبت کنیم. می خواهیم از تجربه های خودمان بگوییم تا بدانید در این مسیر ، شما تنها نیستید.
آنچه در این مقاله می خوانید
- چگونه دوستدار محیط زیست باشیم ؟ ( پاسخ به یک توهم بزرگ )
- توهمی به نام زندگی بدون پلاستیک در بازار امروز
- چالش های کاهش زباله در ایران ؛ اعترافات تیم زیست
- چرا ما در مسیر زندگی سبز در ایران کم می آوریم ؟
- فرمول ما برای زندگی سبز ( بدون احساس گناه )
- ابزارهایی که در روزهای سخت به داد ما می رسند
- سوالاتی که معمولا می پرسید ( FAQ )
چگونه دوستدار محیط زیست باشیم ؟ ( پاسخ به یک توهم بزرگ )
بسیاری از افراد می پرسند چگونه دوستدار محیط زیست باشیم وقتی در شهری زندگی می کنیم که زیرساخت های بازیافت در آن کامل نیست ؟ پاسخ واقعی و به دور از شعار ما این است: برای داشتن یک زندگی سبز در ایران ، قرار نیست زباله های شما به صفر برسد ؛ بلکه کافی است نسبت به عادت های روزمره تان آگاه شوید و هر زمان که توانستید و شرایط اجازه داد ، یک انتخاب کمی بهتر داشته باشید.
شروع یک زندگی سبز یعنی پذیرفتن این واقعیت که شما در یک جامعه مدرن زندگی می کنید. ما به جای رویاپردازی درباره رسیدن به پسماند صفر ، روی مفهوم واضح تر به نام مصرف مسئولانه تمرکز می کنیم. مصرف مسئولانه یعنی من می دانم خرید کیسه پلاستیکی آسیب زننده است ، پس سعی می کنم کیسه پارچه ای ببرم ؛ اما اگر یک روز کیسه ام را فراموش کردم ، خودم را سرزنش نمی کنم و روزم را خراب نمی کنم.
توهمی به نام زندگی بدون پلاستیک در بازار امروز
یکی از بزرگ ترین چالش هایی که ما در مسیر زندگی سبز در ایران با آن برخورد کردیم ، مواجهه با بازار واقعی بود. وقتی شما تصمیم می گیرید یک زندگی بدون پلاستیک داشته باشید ، تازه متوجه می شوید که این کار در سوپرمارکت های محلی ما تقریبا شبیه به یک شوخی است.
شما وارد مغازه می شوید تا مایحتاج ساده ای مثل پنیر ، ماکارونی ، حبوبات یا شامپو بخرید. چند گزینه بدون بسته بندی پلاستیکی پیش روی شماست ؟ در بیشتر مواقع ، هیچ ! اقتصاد و ساختار تولید در حال حاضر بر پایه پلاستیک های ارزان قیمت بنا شده است. وقتی ما این واقعیت را پذیرفتیم ، متوجه شدیم که نباید بار کم کاری صنایع بزرگ را به تنهایی به دوش بکشیم و غصه بخوریم. ما تلاش خودمان را می کنیم ، اما نمی توانیم خودمان را از نیازهای اولیه محروم کنیم.
چالش های کاهش زباله در ایران ؛ اعترافات تیم زیست
برای اینکه خیالتان راحت شود که ما هم از جنس خودتان هستیم و در برج عاج ننشسته ایم ، تصمیم گرفتیم چند مورد از چالش ها و شکست های روزمره مان را در تلاش برای داشتن یک زندگی سبز در ایران با شما در میان بگذاریم.
1. خستگی مطلق و سفارش غذای بیرون !
داستان از یک سه شنبه بسیار شلوغ کاری شروع شد. ما در دفتر زیست تا دیروقت درگیر محتوا و سایت بودیم. وقتی کار تمام شد ، هیچ کدام توان رفتن به خانه و آشپزی کردن نداشتیم. گرسنگی فشار آورده بود و تنها راه ، سفارش غذا از یک اپلیکیشن بود. نیم ساعت بعد ، غذاها رسیدند. چند ظرف پلاستیکی بزرگ ، قاشق و چنگال های پلاستیکی داخل نایلون ، سس های تک نفره و یک کیسه بزرگ که همه این ها را در خود جا داده بود.
ما که خودمان هر روز از زندگی سبز می نویسیم ، در میان انبوهی از زباله پلاستیکی نشسته بودیم. آیا احساس بدی داشتیم ؟ بله ، کمی. اما آیا این به معنای شکست کامل ما در مسیر زندگی سبز در ایران بود ؟ قطعا نه. خستگی بخشی از انسان بودن است. گاهی اوقات شما انرژی لازم برای انجام کار درست را ندارید و این کاملا طبیعی است.
2. معمای خرید محصولات بدون بسته بندی
زندگی سبز در ایران؛ اشتباهات و تجربه های شفاف ما
یکی از مهم ترین چالش های کاهش زباله در ایران ، نبود فروشگاه های فله فروشی استاندارد است. در بسیاری از کشورها شما می توانید ظرف شیشه ای خودتان را به فروشگاه ببرید ، آن را از مایع ظرفشویی ، شامپو یا حبوبات پر کنید و به خانه برگردید.
ما سعی کردیم این کار را در عطاری ها و مغازه های محلی انجام دهیم. گاهی موفق می شویم حبوبات را در کیسه های پارچه ای خودمان بریزیم ، اما خیلی وقت ها فروشنده با تعجب نگاه می کند یا به دلایل بهداشتی قبول نمی کند. برای خرید اقلامی مثل لبنیات پاستوریزه یا مواد شوینده ، ما عملا در تله پلاستیک گیر افتاده ایم. در این شرایط ، زندگی سبز در ایران یعنی خریدن بسته بندی های بزرگ تر ( مثلا مایع لباسشویی 4 لیتری به جای چهار بطری یک لیتری ) تا حجم کلی پلاستیک را کاهش دهیم. رویای زندگی بدون پلاستیک زیباست ، اما ما با واقعیت ها زندگی می کنیم.
3. وقتی ابزارهایمان را در خانه جا می گذاریم
این اتفاق بارها برای ما افتاده است. از خانه بیرون می رویم ، به میوه فروشی می رسیم ، دست در کیفمان می کنیم و متوجه می شویم کیسه پارچه ای خرید را روی میز جا گذاشته ایم. در گذشته ، در چنین موقعیت هایی دچار استرس می شدیم و فکر می کردیم تمام تلاش هایمان برای داشتن یک زندگی سبز در ایران هدر رفته است.
⚠️ اما حالا یاد گرفته ایم که کمال گرایی را کنار بگذاریم. اگر کیسه همراهمان نیست ، سعی می کنیم تا حد امکان میوه ها را در یک پلاستیک بزرگ جا بدهیم تا حداقل تعداد نایلون ها را کم کنیم ، و بعدا از همان پلاستیک به عنوان کیسه زباله در خانه استفاده می کنیم. ما فهمیدیم که چالش های کاهش زباله در ایران فقط بیرونی نیستند ، بلکه فراموشی های انسانی ما هم بخشی از این مسیر است.
چرا ما در مسیر زندگی سبز در ایران کم می آوریم ؟
وقتی به رفتارهای خودمان و اطرافیانمان نگاه می کنیم ، می بینیم بزرگ ترین دلیلی که آدم ها مسیر زندگی سبز را رها می کنند ، احساس گناه است.
رسانه ها مدام تصاویر زباله ها در اقیانوس ها را نشان می دهند. ما حس می کنیم اگر یک لیوان کاغذی مصرف کنیم ، شخصا باعث نابودی یک جنگل شده ایم. این بار روانی برای انسان امروزی که هزاران دغدغه اقتصادی و اجتماعی دارد ، بیش از حد سنگین است. وقتی کمال گرایی وارد ماجرا می شود ، ذهن ما به صورت صفر و صدی عمل می کند: « حالا که مجبور شدم بطری آب معدنی بخرم ، پس من آدم سبز و پایداری نیستم ، پس کلا ولش کن ! ». این دقیقا همان تله ای است که باید از آن فرار کنیم. زندگی سبز در ایران یک مسابقه نیست که اگر یک بار زمین خوردید ، از دور رقابت حذف شوید.
فرمول ما برای زندگی سبز ( بدون احساس گناه )
بعد از پشت سر گذاشتن این چالش های کاهش زباله در ایران ، ما در تیم زیست به سه قانون ساده رسیدیم که به ما کمک کرد آرامش روانی مان را حفظ کنیم:
- ■ قانون اول: قدم های کوچک به جای تغییرات بزرگ
ما قرار نیست یک شبه کل خانه مان را زیر و رو کنیم. زندگی سبز در ایران یک ماراتن است ، نه مسابقه دو سرعت. اگر در ماه اول فقط یاد بگیریم کیسه خرید پارچه ای را در داشبورد ماشین بگذاریم ، یک قدم بزرگ برداشته ایم. ماه بعد روی تعویض مسواک پلاستیکی با چوبی کار می کنیم. همین قدم های کوچک در طول یک سال ، تغییرات شگفت انگیزی ایجاد می کنند. - ■ قانون دوم: شفقت با خودمان
اگر روزی خسته بودید ، اگر حوصله نداشتید لیوان شخصی تان را بشویید و از لیوان کاغذی استفاده کردید ، خودتان را ببخشید. ما انسانیم. مصرف مسئولانه یعنی آگاهی از انتخاب ها ، نه شکنجه دادن خودمان. زندگی بدون پلاستیک هدف نهایی نیست ، بلکه تلاش برای بهتر شدن هدف ماست. - ■ قانون سوم: تمرکز روی چیزهایی که در کنترل ماست
ما نمی توانیم سیستم بسته بندی کارخانه های مواد غذایی را فردا صبح تغییر دهیم. اما می توانیم انتخاب کنیم که میوه ها را در کیسه توری خودمان بریزیم. رسیدن به عدد صفر در تولید زباله ممکن نیست ، اما کاهش بیست درصدی آن در خانه کاملا در کنترل ماست.
ابزارهایی که در روزهای سخت به داد ما می رسند
تجربه به ما نشان داد که وقتی ابزارهای جایگزین در دسترس باشند ، احتمال خطا و فراموشی به شدت پایین می آید. داشتن یک فلاسک کوچک آب ، چند کیسه پارچه ای سبک که جای کمی در کیف می گیرند ، یا یک ماگ سفری ، به ما کمک کرد تا در خریدهای روزمره و سفرهای داخل شهری ، بهانه ای برای استفاده از پلاستیک های یک بار مصرف نداشته باشیم.
💡 صحبت خودمانی زیست: ما در روزهای اول خیلی درگیر پیدا کردن وسایلی بودیم که واقعا کاربردی باشند و گوشه کابینت خاک نخورند. بعد از تست کردن محصولات مختلف ، ابزارهایی که خودمان هر روز از آن ها استفاده می کنیم ( مثل کیسه های خرید مقاوم و لیوان های سفری با کیفیت ) را در بخش محصولات سایت قرار دادیم. هدف ما این نیست که به شما کالا بفروشیم ؛ بلکه این وسایل را به چشم ابزارهایی می بینیم که مسیر یک زندگی سبز در ایران را برای ما هموار تر کردند. ببینید شاید کار شما را هم راحت تر کنند.
سوالاتی که معمولا می پرسید ( FAQ )
آیا تلاش های فردی من در برابر حجم آلودگی کارخانه ها اصلا تاثیری دارد ؟
این سوالی است که خیلی ها در مواجهه با چالش های کاهش زباله در ایران می پرسند. واقعیت این است که بله ، صنایع سهم بزرگی در آلودگی دارند. اما فراموش نکنید که صنایع دقیقا همان چیزی را تولید می کنند که ما تقاضا می کنیم. وقتی هزاران نفر تصمیم بگیرند در خریدهایشان پلاستیک کمتری مصرف کنند ، پیام روشنی به بازار ارسال می شود. ضمن اینکه تلاش های شما ، به اطرافیانتان هم الگو می دهد.
وقتی خانواده ام با سبک زندگی سبز همراهی نمی کنند چه کار کنم ؟
هرگز سعی نکنید خانواده را با بحث یا نصیحت تغییر دهید ، زیرا قضاوت کردن همیشه نتیجه عکس می دهد. فقط کار خودتان را انجام دهید. وقتی آن ها ببینند شما با آرامش کیسه خودتان را به خرید می برید یا زباله های خشکتان را جدا می کنید ، به مرور زمان کنجکاو می شوند و ناخودآگاه با شما همراهی می کنند.
آیا مصرف مسئولانه به معنی این است که دیگر نباید خرید کنیم ؟
خیر. مصرف مسئولانه یعنی قبل از خرید هر کالا ، یک مکث چند ثانیه ای کنیم و بپرسیم: « آیا واقعا به این نیاز دارم ؟ آیا جایگزین با دوام تری برای آن وجود دارد ؟ ». هدف متوقف کردن زندگی نیست ، بلکه هدف ، خرید آگاهانه تر است.
کلام آخر با شما هم مسیران
مسیر داشتن یک زندگی سبز در ایران پر از بالا و پایین است. روزهایی هست که با افتخار از سوپرمارکت بیرون می آیید چون هیچ پلاستیکی نگرفته اید ، و روزهایی هم هست که با دیدن حجم زباله های خانه تان کلافه می شوید.
ما در « زیست » می خواهیم به شما بگوییم که این تناقض ها و خستگی ها کاملا طبیعی هستند. نیازی نیست بی نقص باشید. زندگی بدون پلاستیک یک ایده آل است ، اما تلاش های ناقص ما در دنیای واقعی بسیار ارزشمند تر هستند. فقط کافی است در مسیر بمانید ، اشتباهاتتان را ببخشید و قدم بعدی را کمی محکم تر بردارید. ما به تک تک تلاش های کوچک شما افتخار می کنیم.
تو چی فکر می کنی ؟ تا حالا شده به خاطر جا گذاشتن کیسه پارچه ایت عذاب وجدان بگیری ؟ یا وقتی خسته ای ، بی خیال بازیافت بشی ؟ بزرگ ترین چالشت برای کم کردن پلاستیک تو ایران چیه ؟ برامون توی کامنت ها بنویس تا با هم دربارش گپ بزنیم و سبک بشیم.
